کاسه‌ی دو پوست به‌عنوان جلوه‌ای از تداوم و بلوغ هنر فلزکاری ایران، ترکیبی از مهارت فنی، زیبایی‌شناسی و اندیشه‌ی هنرمندانه را به نمایش می‌گذارد. فرم کلاسیک لاله و ساختار دو جداره، در کنار استفاده‌ی هوشمندانه از برنج و تکنیک‌هایی چون سفیدگری، سیاه‌قلم و لایه‌برداری، به ایجاد عمق بصری و پویایی نقوش انجامیده است. کتیبه‌های شعر حافظ با خط نستعلیقِ سنجیده و نقوش اسلیمیِ انتزاعی، پیوندی منسجم میان معنا، فرم و تزئین برقرار کرده و این اثر را به نمونه‌ای زنده از خیال و فرهنگ ایرانی بدل ساخته‌اند.